همانند بسیاری از اندیشه های زیر خاکی که تقدیر را می نویسند، سرنوشت بسیاری از بازها و کبوتران را هم مثالی قدیمی رقم می زند. مثلی برگرفته از اندیشه های به ظاهر پخته پدرهای دیروزی تا مادرهای امروزی. کلامی که ادعای تجربه و روشن فکری دارد ولی هم از منطق و هم از احساس خالیست. جمله ای که فقط برای وزن گرفتن، کبوتر را از آغوش باز جدا می کند و در کنار کبوتر جدا شده دیگری قرار می دهد. ولی نمی اندیشد که آیا این کبوتر با کبوتر خوشبخت است یا آن باز بی کبوتر. چه سالیان درازیست که این کبوتران جفت شده، برای پنهان کردن بال های شکسته شان، جوجه هایشان را فریبکارانه می گویند: کبوتر با کبوتر، باز با باز.

Print Friendly

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.